Witaminy grupy B

Witaminy grupy B

Tym razem przygotowaliśmy coś dla osób, które pragną dowiedzieć się więcej o grupie witamin B. Dlaczego są tak ważne? Jak działają? I czym grożą jej niedobory? Tego wszystkiego (i jeszcze więcej) dowiesz się czytając poniższy artykuł!

Witaminy grupy B – CZĘŚĆ I

Wszystkie witaminy grupy B rozpuszczalne są w wodzie zatem organizm nie wykazuje zdolności do ich magazynowania (z wyjątkiem B12), dlatego ważne jest ich regularne spożywanie. Do grupy witamin B należą: tiamina (B1), ryboflawina (B2), niacyna (PP)(B3), cholina (B4), kwas pantotenowy (B5), pirydoksyna (B6), biotyna (B7), inozytol (B8), kwas foliowy (B9), kwas p-aminobenzoesowy (PABA)(B10), kobalamina (B12), Kwas orotowy (B13), kwas pangamowy (B15), letril (B17), tiamina (witamina B1)

Witamina B1 została wyizolowana jako pierwsza witamina przez Kazimierza Funka w 1911 roku.
Tiamina bierze udział w przemianie węglowodanów, w której powstaje NADPH i produkty niezbędne do syntezy nukleotydów. Tiamina jest składnikiem wielu enzymów dlatego jest niezbędna do prawidłowych przemian metabolicznych zachodzących w organizmie. Wpływa również na prawidłowe funkcjonowanie układu nerwowego, ponieważ bierze udział w syntezie neurotransmiterów warunkujących prawidłowe przekazywanie impulsów nerwowych. Uczestniczy również w produkcji energii w mitochondriach oraz odnowie białek, dlatego wpływa na funkcjonowanie całego organizmu. Tiamina wykazuje właściwości antyoksydacyjne. Chroni przed mikrosomalną oksydacją lipidów.
Niedobory witaminy B1 mogą wystąpić u osób pracujących ciężko fizycznie lub uprawiających wyczynowo sport, także pracujących umysłowo, narażonych na stres, nadużywających alkoholu, kawy i herbaty oraz u osób starszych. Jej niedobór występuje często u osób stosujących dietę niezawierającą mięsa i produktów zbożowych.

Niedobór witaminy B – czym skutkuje?

Niewystarczalne spożycie witaminy B1 może prowadzić do zaburzeń trawienia i wydzielania soku żołądkowego. Występują również zmiany skórne i brak łaknienia. Objawy te spowodowane są niecałkowitym spalaniem glukozy i nagromadzeniem się pirogronianu. Następstwem niedoboru witaminy B1 mogą być również zaburzenia sercowo-naczyniowe oraz inne niecharakterystyczne objawy tj. zmniejszenie masy ciała, depresja, osłabienie mięśni, zaburzenia czucia i popędu płciowego czy zanik miesiączkowania.

Jej niedobór ma wpływ na uszkodzenie osłonek mielinowych neuronów, co w skrajnych przypadkach może powodować chorobę beri-beri. Choroba ta charakteryzuje się występowaniem polineuropatii, porażeń i zaników mięśni oraz zaburzeń psychicznych i obrzęków.
Witamina B1 naturalnie występuje w wielu produktach roślinnych oraz pochodzenia zwierzęcego tj. fasola biała, groszek zielony, soja, mąka pszenna z całego ziarna, nasiona słonecznika, szparagi, por, kalafior, kapusta włoska i czerwona, szpinak, awokado, wieprzowina, serce cielęce, ryby, drożdże.
Całkowita ilość tiaminy w organizmie to jedynie 30 mg. Prawidłowa zawartość tiaminy we krwi u zdrowego człowieka waha się od 5 do 12 mg/100ml.
Dieta bogata w węglowodany zwiększa zapotrzebowanie na witaminę B1, ale organizm ma ograniczoną zdolność jej wchłaniania w jelicie cienkim. Nadmiar witaminy B1 jest łatwo wydalany z moczem. Jednak długotrwałe jej przyjmowanie w zbyt dużych dawkach (powyżej 50mg/kg lub ponad 3g/dobę) może działać niekorzystnie. Jak widać witaminy grupy B są niezwykle ważne dla naszego zdrowia – warto zbać o jej odpowiedni poziom w naszym organizmie!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *